آیا کسی وبسایتی میشناسه درباره مینیاتوریست های معاصر ایرانی؟ این همه مینیاتوریست همدوره فرشچیان هست که کارشون هم خیلی خوبه ولی چرا پیدا کردن اطلاعات درباره شون (حتی ساده ترین چیز مثل اسمشون) و نمونه کاراشون تو اینترنت انقدر سخته؟ اگر که وبسایتی (و یا کتابی) در این مورد میشناسید خیلی ممنون میشم اگه تو کامنتا بنویسید.

یکی از بهترین قسمت های سفر به مکیزیک چند ماه پیش، کشف کردن یک هنرمند مکزیکی بود که به یکی از هنرمندان مورد علاقه من تبدیل شده. در طی سفر به مغازه ی کوچکی برخوردیم پر از آثار هنری دست-ساز. چیزهایی مختلفی مثل مجسمه، ظروف، و یا اجناس پارچه ای. چیزی که این مغازه رو از ده ها مغازه صنایع دستی فروشی در آن راسته متمامیز میکرد، کیفیت بالا و کلا منحصر به فرد بودن کالاهایی بود که آن مغازه میفروخت. صاحبان مغازه که خانمانی شیک و میانسال بودند، معلوم بود که با دقت بسیار بهترین مجسمه ها و صنایع دستی های مختلف مکزیکی رو انتخاب کرده و در مغازه خود گرد هم آورده بودند.
در میان چیزهای زیبایی که اون مغازه برای فروش داشت، یک سری مجسمه کاملا ما را مسحور کرده بود. واقعا تا به حال هیچ کار دستی با این دقت و ظرافت ندیده بودم. مجسمه ها هم عموما گران بودند، از سیصد-چهارصد دلار برای مجسمه های بسیار کوچک تا چند هزار دلار برای کارهای بزرگتر. با وجود این، اگر مشکلات به وجود آمده برای کارت اعتباری من نبود (که خود مطلبی دیگر میطلبد) حتما یکی از مجسمه های کوچک را میخریدیم.
به هر حال، آن روز گذشت و ما بدون آنکه درباره آن مجسمه ها از صاحب مغازه پرس و جو کنیم، رفتیم. ولی به هیچ عنوان فکر آن مجسمه ها از خیال من بیرون نمیرفت.
پس از تعداد زیادی جستجو در گوگل (با خود فکر کنید چطور درمورد یک نوع مجسمه خاص مکزیکی که هیچ درباره اش نمیدانید جستجو میکنید؟) بالاخره اطلاعات لازم در مورد مجسمه ها رو پیدا کردم، و از آنجا بود که سرمایه اندوخته ام به باد رفت! تا امروز، مغرور از کشف نادری که کرده ام، آنرا با کسان زیادی بازگو نکردم. ولیکن سرمایه دار درون من میگوید بد نیست این راز را با دیگران نیز در میان بگذارم. پس بخوانید راز این ماجرا ...

منتقد فیلمی که قسمتهای کلیدی فیلم رو در «نقد» اش لو بده باید شدیدا کتک بخوره. بعد از اون هم باید یکی بشینه جلوش و آخر همه فیلمهایی که منتقد ندیده رو براش تعریف کنه.
یاد گرفته بودم که هیچوقت نقدهای فیلمی که تو سایت بی بی سی نوشته میشه رو نخونم. امروز خطا کردم و آخرین نمونه از نقد فیلم هاشون رو خوندم و نتیجه این شد که بیام اینجا این رو بنویسم.
نقد فیلم در اینجا معمولا وسیله ای هست که انسانها (یی که لزوما خیلی خوره ی فیلم نیستند) از آن برای تصمیم گیری در اینکه کدام فیلم را ببینند استفاده میکنند. به این معنی که معمولا نوشته های منتقد مورد علاقه شون رو قبل از اینکه فیلمی رو ببینند میخونند و اونوقت تصمیم میگیرند چه فیلمی ببینند. هیچوقت هم نگران اینکه خوندن نقد فیلم داستان اونرو براشون خراب کنه یا قسمت های مهم اش رو لو بده نیستند، چون اکثر منتقدان کارشان حرفه ای است (یعنی در زندگانی پول میگیرند تا نقد بنویسند و از این طریق امرار معاش میکنند) و بلد هستند چگونه بدون اینکه داستان فیلم را بازگو کنند آن را نقد کنند.
بسیاری از منتقدان شریف وطنی اما متاسفانه بدون بازگویی خلاصه داستان قادر به نقد آن نیستند و از بازگو کردن هیچ پیچش مهمی هم ابایی ندارند. نمیدانم این خاصیت از کجا نشات میگیرد: شاید چون عموم مردم ایران به اکثر فیملهایی که در مجلات فیلم نقد میشود دسترسی ندارند و نزدیک ترین تجربه آنها به دیدن خود فیلم، خواندن نقد آن است و در نتیجه منتقد فیلم با اطلاع از این مساله احساس وظیفه میکند تا داستان فیلم را هم بازگو کند. یا شاید در فرهنگ ما جا افتاده که نقد فیلم را بعد از دیدن فیلم بخوانند؟ و یا اینکه بسیاری از منتقدان ما منتقدان خوبی نیستند.
هر چه که هست، از بی بی سی که از اشاعه دهندگان فرهنگ حرفه ای گری در دنیای غیرحرفه ای ماست انتظار بیشتری میرود.

سمت راستی طرح قدیمی بنده است. سمت چپی لوگوی انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه واترلو ... هومممممممم ...

اگر فکر میکنید حتما باید رییس جمهور آمریکا باشید تا در کاخ سفید زندگی کنید در اشتباهید. شما هم میتوانید با ۹ میلیون دلار در کاخ سفید زندگی کنید. از اون بهتر، این ایده ی یک هموطن خوش فکر ماست. گزارش ویدیویی را ببینید. ...

در این چند روزه بالاترین قابل دسترسی نبوده. اول فکر کردم شاید دامنه شون رو تمدید نکرده اند، ولی به استناد به twitter مربوط به بالاترین سرورهای بالاترین مورد حمله قرار گرفته اند کسی به حساب دامنه اونها درسترسی پیدا کرده و خرابکاری کرده. مشکلات بزرگ شدن و موفقیت اینترنتی در هر جامعه ای تقریبا همینه ... فقط شاید با این تفاوت که در وب ایرانی پول در آوردن از یک وبسایت بزرگ و پربیننده بسیار سخت تر از بقیه است و در نتیجه انگیزه مادی برای صاحبان سایت وجود نداره که به خاطر سایت دردسرهای این چنینی را تحمل کنند. به هر حال، بالاترین با همه ی نکات منفی اش - که شامل همه وبسایت های این چنینی از جمله خود digg میشود - به یکی از بهترین و به درد بخور ترین وبسایت های ایرانی تبدیل شده بود. امیدوارم که صاحبان سایت نا امید نشوند و بالاترین دوباره راه بیافته. مسلما اونها از حمایت همه کاربران بالاترین برخوردار هستند.

در ضمن این جور مواقع فایده سرویسی مثل twitter مشخص میشه. بیخود نیست که اکثر شرکت های بزرگ الان یک حساب twitter هم دارند و اون رو مرتب به روز میکنند.