شما یک گربه هستید که برای رسیدن به هدفتان باید کلی سوشی بخورید. ببینم چی کار میکنید.

دو فوتبالیست آمریکایی سفری به دور دنیا آغاز میکنند، با یک هدف: بازی کردن فوتبال خیابانی با مردم همه کشور ها. این موضوع مستندی است به اسم پلادا. تیزر اش را ببینید (ایران هم میرن)

این کمیک قراره هفته ای ۳ مرتبه منتشر بشه. یادم نمیاد قبل از این وب کامیک به زبان انگلیسی درباره ایران دیده باشم و از این نظر تجربه جدیدیه.
 

تا اینکه چند وقت پیش شرکتی که از یک سال و خورده ای پیش در آن کار میکنم تصمیم گرفت برای معرفی سرویسی که ارایه میدیم یک ویدیو درست کنه. تصمیم گرفتیم که قسمت هاییش رو به شکل انیمیشن درست کنیم. خلاصه پروژه ای بود که بیشتر اش رو خودمون تو شرکت انجام دادیم و خیلی از درست کردن اش لذت بردیم. قسمت های انیمیشن اش رو هم من درست کردم که البته خیلی ساده و کوتاهه. تجربه خوبی بود و شاید بعدا از این ویدیو های بیشتری درست کنیم.

http://google-latlong.blogspot.com/2010/02/view-into-tehran.html

به هر حال، سازمان مربوطه هم به نفع شرکت لگو رای داد و بنا بر این تصمیم، شرکت ثبت دامنه من موظف است تا دو سه روز دیگر دامنه لگوفیش را به لگو واگذار کند. تنها کاری که میتوانم در این شرایط بکنم فرجام خواهی در دادگاه است که بعد از صحبت با وکیل از این کار منصرف شدم.

بدین ترتیب وبسایت لگوفیش تا دو سه روز دیگر از دسترس خارج خواهد شد. با اینکه دامنه لگوماهی.کام رو هم دارم ولی اگر بخواهم از آن استفاده کنم دیر یا زود لگو دوباره به سراغم خواهم آمد. برای همین نام و آدرس جدیدی برای سایت انتخاب کرده ام: ماهی موتو یا mahimoto.com .

از هفته آینده اگر خواستید به وبلاگ بنده سر بزنید لطفا از آدرس جدید mahimoto.com استفاده کنید. همچنین توجه داشته باشید که ایمیل سابق legofish.com هم از کار خواهد افتاد.

اگر در وبلاگتان به اینجا لینک داده بودید، لطفا آدرس لینک رو به نشانی جدید آپدیت کنید.

امروز کمی درباره Nation of Islam و لوییس فرح خان و مالکوم اکس خوندم که سوادم بره بالا. به طور کلی یاد گرفتم که Nation of Islam یک cult بیش نیست و ربط زیادی به اسلامی که ما میشناسیم نداره و اصولا خواستار تاسیس جدایی کامل سیاه ها از سفید ها و تاسیس مملکت خودشون هستند. مالکوم اکس هم به جز شخصیت بسیار کاریزماتیک چیز زیاد دیگه ای نداشته و بخشی از زندگی اش به اشاعه تعالیم Nation of Islam صرف شده و بعد که از این گروه جدا شده عقاید خودش هم شاید تفاوت خیلی زیادی با اونا نداشته. کلا به این جا رسیدم که دانستن یا نداستن همه این ها برای بنده هیچ فرقی نمیکرد. در ضمن اینکه چه طوری وارد این موضوع شدم شاید از خود موضوع جالب تر باشه. داشتم درباره جنجال تلویزیونی اینجا بین جی لنو و کونان اوبرایان میخوندم و اینکه کونان شاید بره به تلویزیون فاکس و بعد مقاله ای دیدم درباره ی برنامه های مشابه که قبلا در فاکس بودند و زیاد موفق نبودند و یکی شون شوی آرسنیو هال بود و اینکه یکی از دلایل کنسل شدن اون شو حضور لوییس فرح خان به عنوان یکی از مهمانان بود و ...ی

از طرف دیگه بعضی وقتا هم طرف برات کامنت میذاره که «اجازه هست این رو به اشتراک بذارم؟» سوالی که مخصوصا اگر سهم زیادی در تولید مطلب اولیه نداشتید کمی مسخره به نظر برسه. (معلومه که اجازه هست، مگه من ویدیوی شکیرا رو درست کردم که ازم اجازه میخوای).

‍پس راه درست چیست؟ اسم نبردن بعضی وقتا بی توجهیه و اجازه خواستن زیاده روی.

بنده راه حلی که خودم استفاده میکنم اینه: اگه لینکی باشه که به وفور موجوده و طرف زحمت زیادی برای پیدا کردنش نکشیده، اگه بخوام اونرو share کنم اول لینک طرف رو «دوست» میدارم )like میکنم( و بعد اونرو share میکنم. اونطوری تلویحا به طرف گفتم که من لینک رو از طریق تو دیدم و طرف وقتی میبینه همون لینک رو share کردم قاعدتا شاکی نباید بشه.

اما اگر لینک کمیاب تری باشه و معلوم باشه طرف زحمت بیشتری برای پیدا کردنش کشیده اونوقت هم لینک اون رو like میکنم و هم موقع share کردن توی قسمت نت مینویسم از طرف کی هست. اگر کاراکتر @ رو توی اون قسمت تایپ کنید و بعد اسم دوستتون رو وارد کنید تازه باعث میشه اسم طرف لینک بشه به پروفایل اش. این طوری طرف کاملا عزت تپان خواهد شد و نیازی هم به درخواست اجازه نیست. این روش مستحب است.

شهبات دیگری اگر در این مورد دارید میتوانید از بنده استفتا کنید.